บทที่ 47: ลูกสะใภ้

บทที่ 47: ลูกสะใภ้

เมื่อพิมพ์หมายเลข QQ ของเจียงเซี่ยลงในช่องค้นหา ชื่อ 【ลมโชยโอบจันทรา】 ที่ปรากฏขึ้นมาก็ทำให้หลินเยียนหว่านตกอยู่ในภวังค์โดยสัญชาตญาณ

หากจะบอกว่าการพบกันครั้งแรกท่ามกลางสายฝนโปรยปรายในชาติก่อนคือรากฐานของความรัก เช่นนั้นพรหมลิขิตในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หลายอย่างก็คงเป็นสิ่งที่ช่วยเพิ่มพูนความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน

ในตอนนั้นเธอเคยคิดว่า "ยามเผชิญเรื่องที่ตัดสินใจไม่ได้ ให้ถามสายลมดู" สายลมที่ว่าก็คือเจียงเซี่ย และ "ใบไม้พร่างพรมสู่ยามเย็น" ก็หมายถึงตัวเธอเช่นกัน

แต่ทว่า การที่ไม่ได้อยู่ครองคู่กันจนแก่เฒ่านั้น... ช่างน่าเสียดายจริงๆ

เธอค่อยๆ ดึงสติกลับมา พิมพ์ชื่อบันทึกว่า【เจ้าทึ่มเจียง】แล้วกดเพิ่มเพื่อน