บทที่ 33: ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง

บทที่ 33: ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง

เมื่อเห็นพ่อขับรถจากไป เจียงเซี่ยถึงได้จูงมือหลินเยียนหว่านค่อยๆ เดินกลับเข้าสู่รั้วโรงเรียนอย่างไม่รีบร้อน

"เมื่อกี้คุณกะจะเรียก 'พ่อ' ใช่ไหม?"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ซะหน่อย คุณหูฝาดแล้ว" หลินเยียนหว่านเบือนหน้าไปทางอื่น

พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ เจียงเซี่ยก็อดขำออกมาไม่ได้ "พะ...คุณลุง! คุณนี่ก็นะ คิดได้ยังไง"

"มันก็ยังดีกว่าที่คุณเรียก 'แม่' ตรงๆ ตั้งเยอะ!"

"พอๆ กันนั่นแหละ!"

เธอเขินจนหน้าแดงก่ำแล้วสะบัดมือออก ก่อนจะหยิกที่ต้นขาของเจียงเซี่ยอย่างแรงอีกหนึ่งที

"โอ๊ย! เจ็บๆๆ! เมื่อกี้ก็หยิกไปแล้ว ตอนนี้ยังจะเอาอีกเหรอ!?"