บทที่ 32: พะ...คุณลุง!

บทที่ 32: พะ...คุณลุง!

หลินเยียนหว่านนั่งลงบนขั้นบันไดของหมู่บ้าน เจียงเซี่ยถอดรองเท้าและถุงเท้าของเธอออก พลางใช้มือหมุนข้อเท้าเบาๆ

"เจ็บไหมแบบนี้?"

"อืม ไม่ค่อยเจ็บเหมือนเมื่อกี้แล้ว"

"โชคดีนะ ไม่โดนข้อต่อ แล้วก็ไม่มีเนื้อเยื่อส่วนไหนบวมชัดเจน สองสามวันนี้นิ่งๆ ไว้ก่อน อย่าไปกระโดดโลดเต้นก็พอ"

"อื้อ"

เจียงเซี่ยสวมถุงเท้าและรองเท้าให้เธอ ค่อยๆ พยุงเธอให้ยืนขึ้น "ลองดูสิ เดินไหวไหม?"

หลินเยียนหว่านเดินกะโผลกกะเผลกไปสองก้าว เจียงเซี่ยเห็นแล้วก็แอบขำ

"เดินได้ แค่เดินไม่เร็ว" เธอบอกอย่างจริงจัง

"ก็บอกแล้วว่าให้เดินระวังๆ" เจียงเซี่ยดุเบาๆ "นั่งรอแป๊บนะ เดี๋ยวผมไปเรียกรถ"