กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ลามิ!!”
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของทราฟัลการ์ ลอว์ดังก้องไปทั่วบริเวณขณะที่เขาทรุดตัวลงคุกเข่า สายตาจับจ้องไปยังโรงพยาบาลที่กำลังลุกไหม้และถูกกลืนกินโดยเปลวเพลิงขนาดยักษ์ น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่เขาทุบพื้นด้วยความสิ้นหวังอย่างหมดหนทาง
กิออนซึ่งเดินตามมาเงียบๆ หยุดอยู่ข้างหลังเขาสองสามก้าว เธอไม่ได้พูดอะไร หัวใจของเธอหนักอึ้งขณะมองดูภาพตรงหน้า
เด็กชายวัยเพียงสิบขวบ—ทุกสิ่งที่เขารักถูกทำลายลงในวันเดียว ครอบครัว เพื่อนฝูง ประเทศทั้งประเทศของเขา—หายไปหมดสิ้น
น้ำหนักของการโจมตีครั้งนี้เกินกว่าจะจินตนาการได้ แม้แต่กับกิออนเอง เธอก็รู้ดีว่าไม่มีคำพูดปลอบใจใดๆ ที่จะเข้าถึงเขาได้ในตอนนี้