กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพิ่งอาบน้ำเย็นจนตัวสั่นเทา ซูหยางยืนตะลึงอยู่กับที่
ดังนั้นตอนนี้ เป็ดที่สุกแล้วก็บินกลับมาเองอีกครั้งงั้นหรือ?
เสิ่นซิงเจ๋อสังเกตว่าซูหยางอยู่ในสภาพผิดปกติ เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ยกมือแตะหน้าผากและลำคอของซูหยาง “ทำไมเย็นขนาดนี้?”
“ฉัน...อ...อาบน้ำเย็น” ซูหยางพูด เสียงสั่น
เสิ่นซิงเจ๋อคลำแขนและมือของซูหยางอีกครั้ง เย็นเฉียบทั้งคู่ ไม่ต้องพูดก็รู้ว่าร่างกายส่วนอื่นก็ต้องเย็นหมดแน่
อาบน้ำเย็นจนสะอาดหมดจดจริง ๆ นั่นแหละ...
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วโน้มตัวลง กอดซูหยางขึ้นมาทั้งคน ก้าวเร็วไปที่เตียง วางซูหยางไว้ด้านในอย่างคล่องแคล่วแต่เบามือที่สุด ห่มผ้าให้ แล้วตัวเองก็มุดเข้าไปในผ้าห่มด้วย