กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ปลาบินมองไม่เห็นการมีอยู่ของจุดแสง แต่กลับรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายได้อย่างชัดเจน
มันรู้สึกได้ว่ามีพลังบางอย่างที่มองไม่เห็นเจาะซอนเข้าไปในร่างกาย เติมเต็มเส้นสายเลือดที่เหือดแห้งของมัน
บนร่างกายของมัน บาดแผลฉีกกระชากอันน่าสยดสยองที่ไม่อาจหายได้มาเนิ่นนาน กำลังค่อย ๆ ฟื้นฟูภายใต้พลังนี้
ปลาบินราวกับลืมเลือนทุกสิ่งรอบตัว จมดิ่งอยู่ในความสบายนี้ พลางค่อย ๆ หลับตาลง
ซูหยางเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ
เมื่อเห็นว่าบาดแผลของปลาบินฟื้นตัวได้น่าพอใจ เธอก็พลอยดีใจไปด้วย
ทว่าความดีใจนั้นไม่ได้คงอยู่ยาวนาน