เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้พิทักษ์ปนเปื้อนสูงหนึ่งร้อยคน ตอนนี้สีหน้าต่างก็ยังงุนงงอยู่บ้าง
จนกระทั่งผู้พิทักษ์ที่พักอยู่ไม่ไกลเดินเข้ามารุมล้อม ถามไถ่ถึงอาการของพวกเขา พวกเขาถึงได้สติกลับคืนมา
ความรู้สึกชัดเจนที่สุดที่ส่งผ่านมาจากร่างกายคือ หัวไม่ปวดแล้ว ทั้งร่างกายจากภายในสู่ภายนอก เบาสบายจนบรรยายไม่ถูก
ถึงขั้นที่หลายคนจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่า ครั้งสุดท้ายที่พวกเขามีสภาพผ่อนคลายแบบนี้คือเมื่อไร
อย่างน้อยก็ต้องหลายปีก่อนแล้วล่ะ…
กระบวนสี่เหลี่ยมของผู้พิทักษ์ร้อยคนยังไม่ทันสลายตัว ก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่พูดขึ้นว่า “ผู้นำทางซู ขอบคุณนะ”
จากนั้นก็มีเสียงขอบคุณดังขึ้นสลับกันไปมาไม่ขาดสาย
ซูหยางพยักหน้ายิ้ม ๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องเกรงใจ”
เธอรับเงินมาแล้ว อีกทั้งเธอยังต้องการไอขุ่นเหล่านี้เป็นเสบียงของเห็ดน้อยอีกด้วย