ตอนที่ 178 การปกป้องอันเงียบงัน

เวลานี้ สายในใจของเสิ่นซิงเจ๋อตึงเกือบถึงขีดสุด ลมหายใจของเขาก็ผ่อนจังหวะลง ไม่กล้าส่งเสียงใดที่ทำให้ซูหยางรู้สึกตัวได้แม้เพียงเสี้ยว

หากแสงดาวสว่างขึ้นอีกสักหน่อย ก็จะมองเห็นได้ว่าใบหูกับแก้มของเขาแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย

“ไม่มี” เขาคุมลมหายใจ พยายามรักษาเสียงให้มั่นคงที่สุด

ซูหยางหัวเราะ “ฉันก็เดาว่าไม่มี งั้นพรุ่งนี้ฉันคงต้องไปหาตัวผู้ชายที่จะมาเป็นแฟนในค่ายทหารแล้วล่ะ

พอหาตัวได้แล้วฉันจะบอกคุณ คุณช่วยวิจารณ์ให้หน่อยนะ มองจากมุมของผู้ชายให้ความเห็นฉันสักหน่อย

หรือถ้าคุณเห็นว่ามีคนที่เหมาะสม ก็แนะนำให้ฉันรู้จักได้นะ”

สีหน้าของเสิ่นซิงเจ๋อชะงัก สายที่ตึงอยู่ในใจก็ในวินาทีนั้น… ขาดผึง