กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราตรีสงัด โรงพยาบาลที่หนึ่งดาวนิก้า
ในห้องตรวจ ซูหยางหลับสนิทไปแล้ว
แต่ในเวลานี้เอง แพทย์สองคนที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวก็ย่างเท้าเบา ๆ มาหยุดอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วยของซูหยาง
ประตูที่ล็อกไว้ถูกผลักเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ อย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
ร่างจิตตุ๊กแกตัวหนึ่งเลื้อยผ่านช่องประตูเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย ทันทีที่ตุ๊กแกสีเทาตัวนั้นไต่ขึ้นผนัง มันก็เปลี่ยนเป็นสีเดียวกับผนัง ถ้าไม่เพ่งมองก็ไม่อาจเห็นว่ามีตุ๊กแกอยู่เลย
ตุ๊กแกที่แทบจะกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกับผนังกวาดตามองไปทั่วทั้งห้อง
ห้องที่ซูหยางพักเป็นห้องตรวจวีไอพี มีหนึ่งห้องนอนหนึ่งโถงรับแขก
ในขณะนี้ ตุ๊กแกตัวนี้อยู่ที่โถงรับแขก