กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ต่อปฏิกิริยาตกใจง่ายของจ้งซุนจี้ คนในห้องแทบไม่มีปฏิกิริยาอะไร
เซียวชียิ่งตรงเข้าไปยกมือปัดมือของจ้งซุนจี้ที่แทบจะจิ้มถึงจมูกตัวเองออก
ยังไม่ทันที่จ้งซุนจี้จะพูดอะไรกับเซียวชีอีก สายตาของเถียนจวิ้นเฟิงกับอ๋าวเลี่ยก็จับจ้องไปที่จ้งซุนจี้แล้ว
“นายรู้ไหมกลิ่นนี้เป็นอะไร?” อ๋าวเลี่ยถาม
“รีบเล่าสิ อาหารที่ยังไม่ผ่านการตรวจสอบอะไรกัน?” เถียนจวิ้นเฟิงก็ถาม
จ้งซุนจี้เกาหัว แล้วเล่าทุกอย่างที่เขาเห็นบนดาวรกร้างให้ฟังหมด
หลังอ๋าวเลี่ยกับเถียนจวิ้นเฟิงฟังจบ ตอนที่มองไปที่เซียวชี สีหน้าของทั้งคู่ก็เผยความ……สงสารออกมาเล็กน้อย
เถียนจวิ้นเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ผู้นำทางซูกับพวกคุณหลายคนต้องพลัดไปติดอยู่บนดาวรกร้าง เงื่อนไขความเป็นอยู่ก็ลำบากไปหน่อยจริง ๆ