กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในวินาทีที่ซูหยางลืมตาขึ้น เซียวชีกับลู่เหยี่ยนก็ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าวพร้อมส่งเสียงอย่างเป็นห่วง
“ผู้นำทางซู บาดแผลของคุณ เกิดอะไรขึ้นกับการชำระเมื่อครู่” ลู่เหยี่ยนถาม
ซูหยางเอามือที่วางอยู่บนหน้าผากเสิ่นซิงเจ๋อออกแล้วดึงแขนกลับ แต่เพียงการขยับเช่นนี้ก็ทำให้เธอเจ็บจนสูดลมหายใจเข้าลึก
ตอนที่ถูกเถาวัลย์ที่เกิดจากไอขุ่นมัวนั้นฟาด การโจมตีที่หลบไม่ทันส่วนใหญ่เห็ดน้อยใช้หมวกเห็ดรับไว้เต็ม ๆ
แต่บางครั้งก็มีตอนที่เห็ดน้อยกลับมาป้องกันไม่ทัน เพื่อไม่ให้เถาวัลย์ไอขุ่นทำอันตรายถึงจุดสำคัญ เธอจึงใช้แขนทั้งสองข้างในการปัดป้อง
ดังนั้นตอนนี้ แขนทั้งสองข้างของเธอมีรอยแส้เลือดโชกห้อยอยู่ข้างละหลายรอย