กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายใต้การดูดสูบอย่างบ้าคลั่งของซูหยางและเห็ดน้อย เถาวัลย์ที่เกิดจากไอขุ่นซึ่งถูกซูหยางกดทับอยู่ใต้นั้นสีก็ค่อย ๆ จางลง การดิ้นรนก็ค่อย ๆ อ่อนแรงลง
นี่คือเถาวัลย์เส้นสุดท้ายที่ไอขุ่นก้อนกลางอากาศนั้นสามารถแยกออกมาได้
มันยังอยากหนี แต่ถูกซูหยางและเห็ดน้อยกดไว้แน่น
ในที่สุดเถาวัลย์ที่เกิดจากไอขุ่นเส้นนี้ก็ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไอขุ่นก้อนเล็ก ๆ ที่กลางอากาศซึ่งอ่อนแรงจนแทบโปร่งใสและมัวหมองอยู่แล้วก็พลันแตกกระจายออกไปในเสี้ยววินาทีนั้นพร้อมเสียง “ป๊อป”