กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ได้ยินเช่นนั้น ร่างทั้งหกของผู้พิทักษ์ก็สั่นสะท้าน ดวงตาทั้งหกคู่เปล่งประกายดุจดาวหนาวในพริบตา!
ซูหยางมองซุปไก่โสมที่เหลือในหม้อ พอให้พวกเขาหกคนตักกันคนละกระบอกไม้ไผ่ได้
ต่อให้ดูจากที่พวกเขาวิ่งวุ่นเป็นลูกมือให้ตั้งหลายรอบ ตอนทำซุปเธอก็ไม่ได้คิดจะทิ้งพวกเขาไว้อยู่แล้ว
เธอชี้ไปที่ป่าไผ่ด้านหลังพวกเขา พลางพูดว่า “กระบอกไม้ไผ่สำหรับตักซุป พวกคุณต้องเตรียมเอง”
เพียงชั่วพริบตา ผู้พิทักษ์ทั้งหกก็หายไปจากตรงหน้าซูหยางทั้งหมด แย่งกันเข้าป่าไผ่ไปทำกระบอกไม้ไผ่ของตัวเอง