กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลางคืนบนดาวรกร้าง ท้องฟ้าดูเหมือนเปลี่ยนไปในทันที
ตอนกลางวันยังฟ้าใสไร้เมฆ พอถึงกลางคืนลมก็พัดหวือหวา ไม่นานฝนก็เทลงมาหนักจนฟ้ารั่ว
ในบ้านไม้ไผ่ ซูหยางยังไม่หลับ เสียงฝนดังมาก เธอค่อนข้างกังวลว่าบ้านไม้ไผ่หลังนี้จะรั่วหรือเปล่า
แล้วก็พวกผู้พิทักษ์กลุ่มนั้น ถ้าเธอจำไม่ผิด พวกเขานอนกลางแจ้งมาตลอด ไม่ได้สร้างที่พักพิงอะไรให้ตัวเองเลย
ตอนนี้พวกเขาไปหลบฝนที่ไหน หรือว่า…ตากฝนอยู่
เพิ่งคิดได้อย่างนั้น เธอก็ได้ยินเสียงอื่นนอกจากเสียงฝนดังมาจากนอกบ้านไม้ไผ่
เธอเดินไปที่ประตู เปิดประตูไม้ไผ่แง้มเป็นช่องเล็ก ๆ แล้วมองออกไปข้างนอก