ตอนที่ 42 ฉันอยากปกป้องเธอ

ในวินาทีที่เส้นใยเห็ดทั้งหมดถูกถอนออกจากร่างของลู่เหยี่ยน เขาเกือบอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางในลำคอออกมา

ไม่ใช่เสียงครางจากความเจ็บปวด แต่เป็น…ความสบาย…

ความรู้สึกในชั่วขณะนั้น เขาไม่อาจบรรยายได้อย่างแม่นยำ รู้เพียงว่าทั้งตัวของเขาราวกับได้รับการยกระดับในพริบตา

เลือดไหลเวียนเร็วขึ้น กระแสร้อนพลุ่งพล่านอยู่ในเส้นเลือด ราวกับชะล้างสิ่งสกปรกที่อุดตันอยู่ในร่างกายออกไป ทั้งตัวเบาสบายจนบอกไม่ถูก

ความรู้สึกนี้ไม่ได้เกิดเพียงบนร่างกาย แต่ยังเกิดในระดับจิตด้วย

ราวกับแม้แต่ภาพภูมิจิตของเขาก็ถูกชะล้างจนสะอาดหมดจด ปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน…