ตอนที่ 10 อาการค่าปนเปื้อนสูงกำเริบ

ตอนกลางวันเธอวิ่งวุ่นอยู่ครึ่งค่อนวันจนหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว

ถ้าตอนนี้มีเตียงสักหลังกับผ้าห่มสักผืนให้เธอได้ก็คงดี

เธอทั้งง่วงทั้งเหนื่อย อยากนอนเหลือเกิน

แต่ตอนนี้กลางทุ่งร้างนอกเมืองเธอยังอยู่คนเดียว ถ้าหลับลงก็ไม่มีใครเฝ้ายาม เกรงว่าสัตว์ป่ามาใกล้ตัวแค่ไหนก็คงไม่รู้

แต่ถ้าไม่นอนเธอจะทนได้อีกนานแค่ไหน

ไม่นอนสักคืนหนึ่งเธออาจจะทนไหว

แต่พรุ่งนี้ล่ะ

พรุ่งนี้ทีมกู้ภัยจะตามมาถึงไหม

ในใจเธอแท้จริงแอบคาดเดาไว้แล้ว ทีมกู้ภัยอาจจะ…ตามมาไม่ถึงก็ได้

ตำแหน่งที่เธออยู่ตอนนี้อาจไม่ใช่ไลบีเรียแล้วก็ได้