กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เคอเหมยอวี๋ออกจากบ้านไปหาน้ำมาหนึ่งกะละมัง เพื่อเจือจางน้ำพุวิญญาณ
นางเพิ่งเดินโซเซมาถึงห้องครัว ก็ถูกคุณย่าเคอยัดตะกร้าไข่ไก่ป่าใส่มือ พร้อมเนื้อหมูป่าหนักสองจิน
“อวี๋เป่าเอ๋อร์ ยุ่งหรือไม่ หากไม่ยุ่งก็ช่วยย่านำตะกร้าไข่ไก่ป่ากับเนื้อหมูป่านี้ไปส่งที่บ้านอารองชิ่งสี่ของเจ้าเสียหน่อย วันนี้อวิ๋นเยวี่ยหมั้นหมาย บ้านเรากำลังยุ่งทำอาหารให้คนงาน มีเพียงปู่ของเจ้าที่ว่างไปร่วมงาน”
เคอเหมยอวี๋ขานรับคำหนึ่ง พลางอุ้มตะกร้าไข่ไก่ป่าไว้ในอ้อมแขน เมื่อเห็นหลานชายหลายคนจ้องมองนางตาเป็นมัน
นางยิ้มพลางกล่าวว่า “ไปกันเถิด พวกเราไปขอรับไอสิริมงคลด้วยกัน”
เหล่าเด็ก ๆ โห่ร้องยินดีขึ้นมา ในบ้านนี้ป้าอวี๋มีอำนาจมากที่สุด เพียงนางเอ่ยปาก พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปขออนุญาตบิดามารดาอีก