เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เป็นดังคาด สูตรไร้ความล้มเหลวจากยุคภายหลังช่วยเสี่ยวไป๋เอาไว้ได้จริง ๆ เคอเหมยอวี๋กินอาหารที่ตนเองทำอย่างเอร็ดอร่อย “สหายฉิน ต่อไปเจ้าคงมีวาสนาแล้วล่ะ ดูอาหารที่ข้าทำสิ ฝีมือไม่ด้อยไปกว่าอาจารย์แห่งสหกรณ์จัดจำหน่ายเลยใช่หรือไม่?”
แม้กำลังพูดอยู่ นางก็ยังไม่ลืมคีบอาหารเข้าปาก
ฉินหยวนจิ่วขานรับเสียงหนึ่ง “ใส่น้ำมันมากไปหน่อย แต่อร่อยดี”
เคอเหมยอวี๋ถลึงตาใส่เขา แล้วพึมพำเสียงเบา “ความเห็นของคนโบราณ!”
ตัวนางมาจากยุคสิ้นโลก ที่นี่เองก็ห่างจากยุคของนางหลายร้อยปี สำหรับนางแล้ว บุรุษตรงหน้ามิใช่คนโบราณหรอกหรือ?
คนทั้งสองแย่งอาหารกันกินราวกับเด็ก ๆ หลังจากอิ่มหนำแล้ว เคอเหมยอวี๋ยกถ้วยพุดดิ้งขึ้นหมายจะวางไว้ตรงหน้า คาดไม่ถึงว่าเพิ่งยกขึ้นก็ถูกฉินหยวนจิ่วดึงกลับไปด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน