กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เคอเหมยอวี๋ยื่นถ้วยให้มือหนึ่ง อีกมือยื่นไข่ต้มพลางเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับกระซิบว่า “สหายฉิน คุณย่าข้าบอกว่า เมื่อช่วยคนก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด เกรงว่าท่านจะเป็นหวัด จึงตั้งใจต้มชาขิงน้ำตาลแดงมาให้ท่านโดยเฉพาะ”
“ไม่จำเป็น” ฉินหยวนจิ่วเอ่ยอย่างเย็นชา
โอ้โห เคอเหมยอวี๋จ้องเขม็งไปยังเขา นี่เป็นครั้งแรกที่นางทุ่มเทความคิดเอาใจผู้อื่นถึงเพียงนี้ แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
พี่คุณหนูคนสวยเดือดดาลแล้ว นิสัยดื้อรั้นของนางพลันปะทุขึ้นมา “ข้าช่วยชีวิตท่านไว้ใช่หรือไม่?”
“อืม” ฉินหยวนจิ่วพยักหน้า ไม่รอให้เคอเหมยอวี๋ได้ใจ เขาก็กล่าวต่อว่า “ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าช่วย”
“อาฮะ?” เคอเหมยอวี๋ขบฟันแน่น “ไม่ว่าท่านจะขอให้ข้าช่วยหรือไม่ อย่างไรเสียข้าก็ช่วยชีวิตท่านไว้