ตอนที่ 12 ข้าคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเจ้า

เคอเหมยอวี๋หัวเราะเบา ๆ พร้อมทำท่าจุ๊ปากให้พวกเขา จากนั้นจึงค่อย ๆ ปลดกระบุงไม้ไผ่บนหลังเด็ก ๆ ลงมา แล้วขว้างออกไปทีละใบราวกับเล่นโยนห่วง ทุกใบล้วนคล้องถูกเป็ดป่าตัวอ้วนพีที่ยังไม่ทันตั้งตัว!

เป็ดป่าตัวอื่น ๆ ต่างตกใจ พากันกระพือปีกบินขึ้นฟ้าอย่างลนลาน ทั้งยังบินวนพร้อมส่งเสียงร้องก๊าบ ๆ อย่างร้อนรน

“คนละหนึ่งตัว พวกเจ้าใช้เชือกมัดไว้ให้ดี หากมันบินหนีไป ป้าอวี๋ไม่รับผิดชอบนะ!” เคอเหมยอวี๋เชิดคางขึ้น “จริงสิ ตอนกลับหากพวกมันส่งเสียงจนผู้อื่นพบเข้าแล้วถูกยึดเป็นของหลวง ป้าอวี๋ก็ไม่เกี่ยวด้วยเล่า!”

เด็ก ๆ พยักหน้ารัว ๆ หลังจากเคอเหมยอวี๋ปลดเชือกออก พวกเขาก็รีบพุ่งเข้าหากระบุงไม้ไผ่คนละใบอย่างอดใจไม่ไหว