ตอนที่ 10 ยิ่งเชื่อมั่นในชะตาอันเป็นสิริมงคล

บทที่สิบ ยิ่งเชื่อมั่นในชะตาอันเป็นมงคล

ท่านผู้เฒ่าไม่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้ตกตะลึง เขากร๊อบ ๆ กล่าวแผนการของตนออกมาอย่างฉะฉานรวดเร็ว

“ลานบ้านเป็นของข้ากับแม่พวกเจ้า ส่วนที่ดินสร้างบ้านนั้น พวกเจ้าทั้งสี่ครอบครัวจะได้คนละแปลง ตำแหน่งให้จับสลากตัดสิน

ก่อนเรือนหอใหม่ของพวกเจ้าจะสร้างเสร็จ พวกเจ้าก็ยังพักอยู่ในเรือนปัจจุบันได้

ที่ดินส่วนตัวให้แบ่งตามกฎของหมู่บ้าน โดยคิดตามจำนวนคนในแต่ละครอบครัว ส่วนไก่สองตัวนั้นแบ่งไม่พอ ก็เลี้ยงไว้ที่ลานบ้านเดิมก่อน รอให้แม่ไก่ฟักไข่แล้วค่อยแบ่งให้พวกเจ้า

หมูสองตัวก็เลี้ยงไว้ที่ลานบ้านเดิมเช่นกัน พวกเจ้าทั้งสี่ครอบครัวผลัดกันเลี้ยง พอถึงช่วงปีใหม่ให้ส่งมอบหนึ่งตัวและเชือดหนึ่งตัว ไม่ว่าจะเป็นเนื้อ ธัญพืช หรือคะแนนแรงงานที่แลกมา ล้วนแบ่งตามจำนวนคนทั้งสิ้น