เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 131 สมองดิจิทัลของคอนโซลควบคุม, คุณหนูใหญ่จวนกั๋วกงกับเบญจมาศป่าที่ปลูกไว้
ม่านราตรีเปรียบเสมือนจิตรกรลึกลับที่ค่อย ๆ แต่งแต้มท้องฟ้าให้กลายเป็นภาพวาดสีสันเข้มข้น
แสงดาวพยายามจะเบ่งบานท่ามกลางความมืดมิด แต่กลับถูกกลุ่มเมฆที่หนาทึบดั่งเหล็กกล้าและแข็งแกร่งราวกับชุดเกราะห่อหุ้มไว้แน่นหนา จนไม่สามารถทะลวงผ่านความหม่นหมองนั้นออกมาได้
ท่ามกลางราตรีกาล ความเงียบสงัดราวกับว่าแม้แต่กาลเวลาก็หยุดไหลเวียน มีเพียงสายลมแผ่วเบาพัดผ่าน นำพาความหอมอ่อน ๆ ของพืชพรรณมาด้วย
ในราตรีที่เงียบงันนี้ ร่างของถังปินกลับดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
เขาราวกับเสือดาวที่ซุ่มซ่อนอยู่ในราตรีมืดมิด ร่างกายแข็งแกร่งว่องไว ทุกย่างก้าวเผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นอันแน่วแน่
เขายืนอยู่หน้าศูนย์ควบคุมดิจิทัลที่ตั้งตระหง่านอยู่ภายในฐานสมุนไพรจีน ราวกับประภาคารโดดเดี่ยวที่คอยชี้ทางท่ามกลางความมืดมิด
แววตาของถังปินแน่วแน่และลึกล้ำ ราวกับได้มองเห็นพายุที่กำลังจะมาถึงล่วงหน้าแล้ว
เขาสูดลมหายใจเย็นเข้าไปลึก ๆ สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดและความไม่สงบที่อบอวลอยู่ในอากาศ
นิ้วมือเลื่อนไปบนหน้าจอสัมผัสอย่างรวดเร็ว ทุกการเคลื่อนไหวแม่นยำและเด็ดขาด ราวกับกำลังต่อสู้ในการประลองที่ไร้เสียง