เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 128 คำเชิญของดอกเตอร์ถังปิน กับสายเรียกเข้าที่ไม่คาดคิด
ซูเฉินจิ่นยังไม่ทันได้ตั้งตัว อัลฟาโกก็ขยับเข้ามาใกล้เงียบ ๆ ร่างกายอันอ่อนนุ่มของมันลูบผ่านลำคอของเธอเบา ๆ ราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านแก้ม ก่อให้เกิดความรู้สึกยินดีอย่างประหลาด จนซูเฉินจิ่นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เสียงนั้นใสกระจ่างไพเราะดั่งกระดิ่งเงินที่ดังกังวานอยู่ในอากาศ
เธอเหยียดแขนออกอย่างอ่อนโยน โอบกอดหุ่นยนต์แสนซนตัวนี้ไว้ในอ้อมอก ราวกับกำลังกอดญาติสนิทที่พลัดพรากจากกันไปนาน
ซูเฉินจิ่นหมุนตัวอย่างแผ่วเบาภายในห้อง กระโปรงพลิ้วไหวตามจังหวะราวกับดอกไม้ที่กำลังผลิบาน และดูเหมือนนักเต้นที่กำลังร่ายรำบัลเลต์ไร้เสียงภายใต้แสงจันทร์ สง่างามและน่าหลงใหล
อัลฟาโก หุ่นยนต์ตัวน้อยที่ประณีตงดงามตัวนี้ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนและความสุขของซูเฉินจิ่น มันส่ายหางอย่างร่าเริงและส่งเสียงร้องเรียกซูเฉินจิ่นสองสามครั้ง เสียงนั้นใสกระจ่างและร่าเริง บอกเล่าถึงความดีใจและความผูกพันที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ในขณะนั้น ถังปินยื่นมือคู่นั้นที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนแต่ยังคงความอ่อนโยน ลูบหัวเล็ก ๆ ของอัลฟาโกเบา ๆ ในดวงตาเป็นประกายด้วยความชื่นชมและแสงแห่งความอบอุ่น