เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 104 ภาพเงาใต้ป่าเมเปิลริมทะเล การหนุนเสริมจากคทาตระกูลฉือโหยว
“สมบัติราชาถังน่าจะอยู่ในมิติกลิ่นโอสถนี่แหละ!” เสียงของลั่วเซินดังก้องไปทั่วทุกมุมของอาณาเขตลับฉือโหยว
สิ้นเสียงของเขา พื้นที่ทั้งหมดดูเหมือนจะถูกพลังบางอย่างกระตุ้น จนเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นตะลึง
พื้นที่ที่เคยเงียบสงบและเรียบเฉย บัดนี้กลับดูเหมือนถูกเติมเต็มด้วยกลิ่นอายแห่งชีวิต
สนามพลังงานที่ลึกล้ำและลึกลับสายแล้วสายเล่าหลั่งไหลมารวมกันจากทุกทิศทุกทาง ห่อหุ้มพื้นที่ทั้งหมดไว้ในแสงเงาที่เลือนราง
อากาศทุกตารางนิ้วดูเหมือนจะหนักอึ้งและเต็มไปด้วยสัมผัส เผยให้เห็นถึงความไม่รู้และความลึกลับที่ยากจะบรรยาย
ลั่วเซินยืนอยู่ใจกลางพื้นที่ สายตาของเขาเฉียบคมดุจเหยี่ยว มองทะลุปรุโปร่งถึงความลับทั้งปวงในโลกหล้า
แววตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้าดุจดวงดาว ราวกับทะลุผ่านกำแพงกั้นมิติกาลเวลา ตรงไปยังที่ซ่อนของสมบัติราชาถังซึ่งฝังลึกอยู่ในส่วนลึกของอาณาเขตลับ
ลั่วเซินยืนอยู่ ณ จุดบรรจบอันลึกลับนั้น จังหวะหัวใจของเขาเต้นสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ ทุกครั้งที่เต้นล้วนเกิดการสั่นพ้องกับพลังลึกลับสายนั้น
เขาราวกับกลายเป็นโน้ตเพลงที่อ่อนไหว สัมผัสได้ถึงพลังที่ไหลเวียนและรวมตัวกันในพื้นที่ ราวกับบทเพลงซิมโฟนีอันยิ่งใหญ่ที่กำลังบรรเลงท่วงทำนองที่เก่าแก่และลึกลับที่สุดในจักรวาล