เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 94 เงาร่างที่ทอดยาวในหอสมุด กู้ซินเหลียงยืมตำราโอสถราชาถัง
คังตวนเฉินเซียงยิ้มแย้ม ในมือถือถุงกระดาษที่ยังร้อนระอุ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความห่วงใยและความอบอุ่น ราวกับแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นและนุ่มนวล
เธอเขย่าถุงกระดาษในมือเบา ๆ แล้วพูดกับซูเฉินจิ่นว่า “ไม่เลย! เพื่อนร่วมชั้นเสี่ยวจิ่น ฉันเห็นว่าวันนี้เธอตื่นค่อนข้างสาย กลัวว่าเธอจะพลาดมื้อเช้า เลยตั้งใจซื้อมาฝากเธอ ยังร้อนอยู่เลยนะ!”
ซูเฉินจิ่นชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าคังตวนเฉินเซียงจะใส่ใจรายละเอียดขนาดนี้ แม้แต่มื้อเช้าของเธอก็ยังนึกถึง
เธอมองเด็กสาวผู้แสนอ่อนโยนตรงหน้า ในใจพลันเกิดกระแสความอบอุ่นขึ้นมา เธอรับถุงกระดาษมา รู้สึกได้ถึงความอุ่นที่แผ่ซ่านจากฝ่ามือไปทั่วร่าง
“ขอบคุณนะ เฉินเซียง” เสียงของซูเฉินจิ่นสั่นเครือเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าจะแสดงความรู้สึกขอบคุณออกมาอย่างไรดี
คังตวนเฉินเซียงยิ้ม ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอคาดไว้ เธอตบไหล่ซูเฉินจิ่นเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก เพื่อนร่วมชั้นเสี่ยวจิ่น ฉันหวังว่าเธอจะกินอิ่มทุกวัน และมีพลังเต็มเปี่ยมเพื่อเผชิญกับความท้าทายในทุก ๆ วันนะ”
ซูเฉินจิ่นฟังคำพูดของคังตวนเฉินเซียงอย่างเงียบ ๆ เธออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาที่สว่างไสวดั่งดวงดาวของคังตวนเฉินเซียง ในดวงตาของเธอเป็นประกายแห่งความซาบซึ้ง เทความขอบคุณทั้งหมดลงไปในประกายตานั้น
“ขอบคุณนะ เพื่อนร่วมชั้นเฉินเซียง!” เสียงของซูเฉินจิ่นเปี่ยมไปด้วยความขอบคุณจากใจจริง เธอพูดเบา ๆ เพราะกลัวจะรบกวนมิตรภาพอันงดงามนี้