เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 66 โรงเรียนแจกอ่างล้างหน้าเคลือบใบใหม่ น้ำมันหอมระเหยกันยุงขวดละห้าเฟิน
ภายในอาคารเก่าแก่ที่ดูเคร่งขรึมของคณะแพทยศาสตร์ แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างราวกับริบบิ้นสีทอง ทอดเงาลงบนพื้นผิวที่เรียบเนียนดุจกระจก สะท้อนประกายระยิบระยับออกมา
แสงนี้ดูราวกับข้ามผ่านสายธารกาลเวลา เผยให้เห็นประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ของวิหารแห่งวิชาการแห่งนี้ออกมาทีละเรื่อง
ทุกครั้งที่ย่างก้าวของฤดูร้อนใกล้เข้ามา วันแจกของใช้ในชีวิตประจำวันก็เปรียบเสมือนทิวทัศน์อันงดงามที่ช่วยเติมเต็มกลิ่นอายชีวิตให้กับอาคารที่จมดิ่งอยู่ในบรรยากาศทางวิชาการแห่งนี้
สุดทางเดินมีโต๊ะยาวตัวหนึ่งตั้งอยู่อย่างเงียบเชียบ ราวกับผู้เฝ้ามองที่คอยเฝ้าดูการมาถึงของทุกเช้าวันใหม่
บนโต๊ะวางสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวันไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกชิ้นล้วนบริสุทธิ์และเป็นจริงดั่งเช่นชีวิต
อ่างล้างหน้าเคลือบผิวเรียบเนียนดุจกระจก แสงเงาจาง ๆ ดูนุ่มนวลยิ่งขึ้นภายใต้แสงแดดยามเช้า มันรอคอยช่วงเวลาที่ใครสักคนต้องการมันอย่างเงียบ ๆ
ผ้าขนหนูนุ่มนิ่มเบาดุจปุยเมฆ ขาวสะอาดราวกับหิมะ มันดูเหมือนจะสามารถปัดเป่าความเหนื่อยล้าและความกังวลทั้งหมดออกไปได้อย่างอ่อนโยน
ทุกครั้งที่สัมผัส ราวกับมือของแม่ที่อบอุ่นและใกล้ชิด
ส่วนแปรงสีฟันสีขาวสะอาดที่วางเรียงรายเป็นแถว ราวกับทหารที่รอการตรวจพล มีจิตใจฮึกเหิม พร้อมปกป้องสุขภาพช่องปากของอาจารย์และนักศึกษาอยู่เสมอ