Chapter 0057

ตอนที่ 57 ยามเช้าในรั้วมหาวิทยาลัยเจียง กับดวงตาที่เปี่ยมด้วยรอยยิ้มของซูเฉินจิ่น

ซูเฉินจิ่นกลับมายังรั้วมหาวิทยาลัยเจียง สายลมยามค่ำคืนพัดโชย แสงจันทร์สาดส่องกระจ่างตา เธอเดินด้วยฝีเท้าเบาสบายไปตามทางเดินที่มีต้นไม้ร่มรื่น จากประตูหน้ามหาวิทยาลัยไปจนถึงห้องทดลองคณะแพทยศาสตร์ใช้เวลาเดินทางสิบห้านาที รถคันเล็กของซูเฉินจิ่นจอดอยู่ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย

เธอปั่นจักรยานโลดแล่นไปทั่ววิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเจียง ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของที่นี่เปรียบเสมือนภาพวาดแห่งวัยเยาว์ ณ ที่แห่งนี้เธอได้พบกับท่วงทำนองแห่งชีวิต

ซูเฉินจิ่นได้รับสายจากกู้ซินเหลียงที่หน้าอาคารภาควิชา เสียงของเขาที่ปลายสายดูราบเรียบ กู้ซินเหลียงกำโทรศัพท์ไว้แน่น เสียงทุ้มต่ำส่งผ่านมือถือมาถึงข้างหูของซูเฉินจิ่น

“กลับมาแล้วเหรอ? ฉันเห็นเธอที่หน้าต่างห้องทดลองชั้นสองแล้ว! ให้เวลาห้านาที รีบขึ้นมาเดี๋ยวนี้! เธอรู้ไหมว่าเธอขาดเรียนวิชาแล็บไปนานแค่ไหนแล้ว ถ้าคืนนี้ไม่ชดเชยให้ครบ ฉันหักคะแนนเธอแน่!”

เสียงของกู้ซินเหลียงยังคงก้องอยู่ในหู ซูเฉินจิ่นยิ้มและตั้งใจจะอธิบาย แต่เมื่อนึกถึงสไตล์การทำงานปกติของผู้อำนวยการกู้แล้ว เธอก็หยุดคำพูดไว้ที่ริมฝีปาก กู้ซินเหลียงถือโทรศัพท์รอคำตอบจากซูเฉินจิ่นอยู่

ความเงียบในโทรศัพท์ระเบิดออกในวินาทีถัดมา

กู้ซินเหลียงถือโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มือหนึ่งเท้าเอว เขายืนอยู่ที่หน้าต่างห้องทดลอง มองลงไปยังซูเฉินจิ่นที่อยู่ด้านล่าง ฝ่ายนั้นกำลังขมวดคิ้วราวกับกำลังครุ่นคิดเรื่องสำคัญบางอย่าง