Chapter 0056

ตอนที่ 56 ตระกูลฉือโหยวเฝ้าพิทักษ์ คุณหนูใหญ่จวนกั๋วกงกับถุงแพร

หลังจากซูเฉินจิ่นวางสายโทรศัพท์ เธอก็หันกลับไปมองกู้ซินเหลียงแวบหนึ่ง สีหน้าของเธอไม่ได้แสดงความร้อนใจออกมาแม้แต่น้อย

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่ม ใกล้ถึงเวลาปิดหอพักแล้ว เธอหันไปหากู้ซินเหลียงอย่างใจเย็นพร้อมโบกมือลาเขา

เวลาหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้ มีเพียงสายลมแผ่วเบาที่พัดผ่าน พาให้เส้นผมสีดำดุจแพรไหมของเธอปลิวไสวอย่างเบาสบาย

เสียงของกู้ซินเหลียงไหลรินดุจธารน้ำใส เขาพูดด้วยความซาบซึ้งว่า “วันนี้ขอบคุณมากจริง ๆ อาหารที่คุณทำทุกคนต่างชื่นชมไม่ขาดปาก”

ศาสตราจารย์เฉินก็เห็นด้วยพลางหรี่ตาลงด้วยรอยยิ้ม เขายังคงประทับใจในฝีมือของซูเฉินจิ่นในคืนนี้ไม่รู้ลืม “อร่อย อร่อยจริง ๆ!”

ซูเฉินจิ่นพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม แววตาเป็นประกายอบอุ่น “แค่ทุกคนชอบ ฉันก็พอใจแล้ว”

ซูเฉินจิ่นไม่ใช่คนประเภทที่ชอบพูดจาเกรงใจไปมา ความถ่อมตัวของเธอเป็นไปตามนิสัยของเธอ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดมาประดับประดา

เสียงของเธออ่อนโยนและอบอุ่น ทันทีที่ได้ยินก็รู้สึกถึงความรื่นรมย์

ซูเฉินจิ่นออกจากอพาร์ตเมนต์อาจารย์ เดินไปตามทางในมหาวิทยาลัย