เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 46 ผู้อำนวยการกู้ซินเหลียงผู้สุขุม กับการผันกลับของมิติกลิ่นโอสถ
ซูเฉินจิ่นและผู้อาวุโสจางเสร็จสิ้นการลงนามในข้อตกลงอย่างสมบูรณ์ แสงแดดสาดส่องผ่านช่องว่างของใบไม้ลงมาบนเส้นทางที่เธอกำลังเดินกลับมหาวิทยาลัย
แสงแดดตกกระทบเป็นจุดด่างดวงราวกับประกายไฟสีทองที่เต้นระบำอยู่บนผืนหญ้าสีเขียวขจี ทอดเงาร่างของเธอให้ยาวเหยียดราวกับภาพวาดที่งดงามตระการตา
ใบไม้ไหวเอนเบา ๆ ตามสายลม ส่งเสียงซ่า ๆ ราวกับเสียงกระซิบจากธรรมชาติที่กำลังโห่ร้องยินดีให้กับความสำเร็จของเธอในครั้งนี้
ในใจของเธอเปี่ยมไปด้วยความปิติ ย่างก้าวเบาสบายราวกับทุกย่างก้าวเต้นระบำไปตามท่วงทำนองแห่งอิสระ แม้แต่อากาศรอบข้างก็ยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายของวัยเยาว์
ในเวลาเดียวกัน กู้ซินเหลียงที่ถือตำราเรียนอยู่ในมือ กำลังเตรียมตัวก้าวเข้าสู่ห้องเรียน
สายตาของเขาเหลือบไปเห็นซูเฉินจิ่นโดยไม่ตั้งใจ เด็กสาวผู้เปล่งประกายเจิดจ้าอยู่ภายใต้แสงแดด
หัวใจของเขาเต้นรัว ถูกจุดประกายด้วยแสงแดดอันเจิดจ้านั้น
เขาจ้องมองเธอ ราวกับต้องการสลักรายละเอียดทุกอย่างของเธอลงไปในใจ
แสงสีทองนั้นสาดส่องลงบนตัวเธอ ทำให้เธอดูงดงามราวกับเทวทูต ในใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง