Chapter 0041

ตอนที่ 41 ตลาดสมุนไพรหัวหนานถูกกวาดเรียบด้วยมิติกลิ่นโอสถ การค้าขายหนึ่งรายการ

หลินอวิ๋นเอ๋อร์ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษ แทบจะโปร่งแสง พลังชีวิตและสีสันทั้งหมดถูกพรากไปในชั่วพริบตา

ภายใต้แสงไฟสลัวของโรงพยาบาล บาดแผลที่หน้าผากจากการกระแทกดูน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษ ราวกับร่องลึกที่ฉีกขาด ซึ่งฉีกกระชากชีวิตอันเงียบสงบของเธออย่างไร้ความปรานี

แม้คราบเลือดจะแข็งตัวจนกลายเป็นรอยแผลเป็นสีแดงเข้มแล้ว แต่ก็ยังคงเห็นได้ชัดเจน ราวกับกำลังเตือนถึงฝันร้ายที่เพิ่งผ่านพ้นมาอย่างเงียบเชียบ

เธอหลับตาแน่นจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันลึกซึ้ง ทว่าคิ้วที่ขมวดมุ่นและขนตาที่สั่นไหวเป็นระยะ กลับกำลังบอกเล่าถึงความเจ็บปวดและความไม่สงบในใจเธออย่างเงียบงัน

มือของซูเฉินจิ่นกุมมือของหลินอวิ๋นเอ๋อร์ไว้แน่น ความกังวลนั้นเปรียบเสมือนเตาผิงเพียงหนึ่งเดียวในคืนฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แม้จะริบหรี่แต่กลับมั่นคงอย่างยิ่ง

น้ำเสียงของเธออ่อนโยนและเต็มไปด้วยความอบอุ่น ทุกคำ ทุกพยางค์ล้วนส่งผ่านความกล้าหาญและความเชื่อมั่นไปให้หลินอวิ๋นเอ๋อร์ “หลินอวิ๋นเอ๋อร์ เธอต้องอดทนไว้นะ!”

เพื่อนร่วมหอพักที่อยู่รอบข้างต่างก็ตกใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ไม่น้อย พวกเธอรีบเข้ามาล้อมรอบเตียงของหลินอวิ๋นเอ๋อร์ด้วยความร้อนใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและความไม่เข้าใจ

พวกเธอต่างพากันถามว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ในน้ำเสียงเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้และความห่วงใยที่มีต่อหลินอวิ๋นเอ๋อร์