กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 312 จางเชียนประณามปราชญ์มีชื่อ ตั้งศาลเซ่นไหว้สามโหว
"ท่านคือผู้ใดหรือ"
"ผู้น้อยจางอวี้แห่งสู่จวิ้น ครานี้เดินทางมาเยี่ยมสหาย ประจวบเหมาะกับที่เหวินชางโหวจัดงานเลี้ยง จึงถือวิสาสะมาร่วมโดยมิได้รับเชิญ ต้องขออภัยด้วย" ผู้พูดมีหนวดเคราครึ้มเต็มหน้า ท่าทางหยาบกระด้างยิ่งนัก
"มิเป็นไร ในเมื่อท่านมีข้อซักถาม ย่อมต้องมีความเห็นอันล้ำเลิศเป็นแน่ ขอเชิญชี้แนะได้เลย"
จางอวี้ได้ฟังก็ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "ผู้น้อยหามีปรีชาสามารถกอบกู้ใต้หล้าไม่ เพียงแต่ในใจมีข้อกังขา จึงได้เอ่ยถาม"
แปลความหมายออกมาได้ว่า ข้ามิได้มาเสนอแผนการอันใด ข้าเพียงมาหาเรื่องเท่านั้น
"วิถีแห่งการปกครองราษฎรนั้นมิอาจสรุปเป็นอย่างเดียวได้ ทว่าแก่นแท้ของมัน ล้วนอยู่ที่การเอื้อประโยชน์แก่ราษฎร"
"เอื้อประโยชน์แก่ราษฎรอย่างไรหรือ"
"พัฒนาระบบชลประทาน ส่งเสริมการเพาะปลูกและปลูกหม่อนเลี้ยงไหม แผ่ขยายการศึกษาอบรม ปลุกปัญญาราษฎร"
"มีมาตรการอันใดที่เป็นรูปธรรมบ้างเล่า"