บทที่ 311 จางจื่อรั่งจัดงานเลี้ยง กำหนดตัวผู้ดำรงตำแหน่งจวิ้นเฉิง

บทที่ 311 จางจื่อรั่งจัดงานเลี้ยง กำหนดตัวผู้ดำรงตำแหน่งจวิ้นเฉิง

จางเชียนขบคิดปัญหาข้อหนึ่งมาโดยตลอด หากเขารู้แต่แรกว่าซือหม่าโหยวคือซือหม่าอี้ เขาจะลงมือสังหารอีกฝ่ายหรือไม่

ซือหม่าอี้เป็นขุนนางทรยศ ทว่าในความเป็นจริงแล้ว ซือหม่าอี้มิได้เป็นคนชั่วร้ายสามานย์แต่อย่างใด อย่างน้อยก่อนที่จะตระบัดสัตย์ต่อคำสาบานริมแม่น้ำลั่วสุ่ย บรรดาขุนนางตระกูลใหญ่ในลั่วหยางต่างก็คิดเช่นนี้

เรื่องนี้มิได้ขัดแย้งกันแต่อย่างใด

ยามที่หวังหม่างยังถ่อมตนก่อนช่วงชิงบัลลังก์

ก่อนที่หวังหม่างจะแย่งชิงบัลลังก์นั้น เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นถึงปราชญ์ผู้ทรงธรรมเลยทีเดียว

อีกทั้งในยามที่จางเชียนได้รู้จักกับซือหม่าอี้ (ซือหม่าโหยว) นั้น อีกฝ่ายย่อมไม่มีทางคาดคิดว่าในภายภาคหน้าตนเองจะช่วงชิงแผ่นดินของเฉาเว่ยเป็นแน่ เพราะอย่างไรเสียในยามนี้ใต้หล้าก็ยังคงเป็นของหลิวเสีย

ปณิธานแรกเริ่มที่สุดของเฉาเชามิใช่ตำแหน่งเจิงซีต้าเจียงจวินหรอกหรือ