บทที่ 275 ดนตรีระบำเริ่มบรรเลงในงานเลี้ยง หลิงถ่งขอร่ายรำกระบี่

บทที่ 275 ดนตรีระบำเริ่มบรรเลงในงานเลี้ยง หลิงถ่งขอร่ายรำกระบี่

ระบำผ้าป่านขาวเป็นการร่ายรำที่แพร่หลายในดินแดนอู๋

ดินแดนอู๋อุดมไปด้วยต้นป่าน อีกทั้งยังนิยมนำเส้นใยป่านมาทอผ้าเป็นอย่างยิ่ง

เหล่าสตรีผู้มีหน้าที่ทอผ้าป่านขาว ใช้ท่วงท่าร่ายรำอันเรียบง่ายเพื่อสรรเสริญผลงานที่เกิดจากหยาดเหงื่อแรงงานของตน และนี่ก็คือรูปแบบดั้งเดิมของระบำผ้าป่านขาว

ท่ามกลางงานเลี้ยง

คลอเคล้าไปกับเสียงประสานอันไพเราะของระฆังราวและขลุ่ยพวย

เหล่านางรำขยับย่างก้าวแผ่วเบา ท่วงท่าร่ายรำพลิ้วไหวสะโอดสะอง

ชุดร่ายรำสีขาวบริสุทธิ์ ผสานกับสายตาที่ทอดมองประหนึ่งตัดพ้อรำพันเจือด้วยรอยยิ้มหวาน ชวนให้ผู้คนเคลิบเคลิ้มสบายใจและตราตรึงอยู่ในห้วงคำนึง

"ท่านอาจารย์ เชิญ!"

หลู่ซู่เห็นว่าความสนใจของจางเชียนจดจ่ออยู่แต่การร่ายรำ จึงยกจอกสุราขึ้นแล้วเอ่ยทักทายขึ้นมาคำหนึ่ง