บทที่ 223 ชัยชนะเผยใจลำพอง มือสังหารสละชีพยิงศรพิษ

บทที่ 223 ชัยชนะเผยใจลำพอง มือสังหารสละชีพยิงศรพิษ

"ท่านอาจารย์ ครั้งนี้กลับมายังฝูเฉิง ชาวบ้านที่มารอต้อนรับมีมากกว่าคราวก่อนเสียอีก!" เป้าซานเหนียงเอ่ยขึ้นในขบวนด้วยความภาคภูมิใจ

ความรู้สึกที่ตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนนับหมื่น ความปีติยินดีจากการได้รับชัยชนะกลับมาเช่นนี้ เป็นสิ่งที่เป้าซานเหนียงไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

ที่สำคัญที่สุดคือ ในยามนี้พวกเขาสองสามคนที่นำหน้าขบวนล้วนขี่ม้าขาวตัวสูงใหญ่ ช่างดูสง่างามองอาจยิ่งนัก

จางเชียนก็พยักหน้าเช่นกัน ราษฎรล้วนปรารถนาความสงบสุข ตัวเขาคุมทัพใหญ่สัญจรผ่านโดยมิได้เบียดเบียนชาวบ้านแม้แต่น้อย ยามนี้ยังบีบให้จางหลู่ถอยร่นกลับไปยังฮั่นจงได้ ในใจพวกเขาย่อมต้องรู้สึกซาบซึ้งเป็นธรรมดา

และสิ่งที่จางเชียนปรารถนาในใจ ก็เป็นเพียงการให้ราษฎรทั่วหล้าได้ร่วมสัมผัสความสุขเช่นนี้ก็เท่านั้น