เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 216 ผางเต๋อถูกขังในหุบเขา จางหลู่ลอบโจมตีค่ายยามวิกาล
"ท่านแม่ทัพ คนของซีเหลียงไล่ตามไปทางทิศนี้ขอรับ!" สายสืบใต้บังคับบัญชาของจางเว่ยรายงาน
"บัดซบ! ที่นี่ไม่ใช่ทิศทางไปด่านไป๋สุ่ยเลยสักนิด ทุกคนทิ้งสัมภาระเร่งรุดหน้า พวกเราต้องปิดตายศัตรูไว้ในหุบเขาให้ได้!"
......
ภายในหุบเขา
เว่ยเหยียนในเวลานี้ก็มีเลือดเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างเช่นกัน
"พวกซีเหลียงเหล่านี้ภายใต้การนำของเจ้าผู้นั้นช่างห้าวหาญยิ่งนัก!" หยางหวายมองดูทหารซีเหลียงที่บุกตะลุยขึ้นเขามาอย่างไม่ขาดสายพลางกล่าว
"ที่นี่ชัยภูมิง่ายต่อการป้องกันยากแก่การโจมตี พวกมันมาเท่าไร เราก็ฆ่าเท่านั้น! หากพวกท่านทั้งสองกลัว ก็เชิญถอยไปพักผ่อนที่ด้านหลังเถิด!" เว่ยเหยียนเอาดาบเปื้อนเลือดในมือปาดเช็ดกับแขนเสื้อ สายตาเย็นชาจ้องมองพวกซีเหลียงที่กำลังบุกตะลุยขึ้นเขา