บทที่ 215 หลอกตีด่านไป๋สุ่ย ซุ่มโจมตีสองทางในหุบเขา

บทที่ 215 หลอกตีด่านไป๋สุ่ย ซุ่มโจมตีสองทางในหุบเขา

"เจ้าจางเชียนผู้นี้น่าชังนัก จะบุกก็ไม่บุก จะถอยก็ไม่ถอย ทุกวันเอาแต่ส่งคนนับร้อยนับพันมาด่าทออยู่ใต้ด่าน พอพวกเรายกทัพออกจากเมืองมันก็ล่าถอย น่ารำคาญใจยิ่งนัก!"

ภายในห้องโถงหารือ จางเว่ยกล่าวด้วยความคับแค้นใจ

"นายท่าน นี่มิใช่เรื่องดีหรอกหรือ แต่โบราณมาพิชัยสงครามกล่าวไว้ ตีกลองครั้งแรกฮึกเหิม ครั้งสองย่อหย่อน ครั้งสามหมดสิ้น การที่มันมาท้าทายซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วล่าถอยกลับไปกลับมาเช่นนี้ มีแต่จะบั่นทอนขวัญกำลังใจของฝ่ายมันเอง พวกเราเพียงตรึงกำลังไม่เคลื่อนไหว รอซ้ำยามศัตรูอ่อนล้า รอให้ข้าศึกเหนื่อยล้าถึงขีดสุด ย่อมกำชัยได้โดยไม่ต้องออกรบ"