บทที่ 207 เพลิงสงครามสู่จงลุกโชน จางเชียนออกคำสั่งทัพ

บทที่ 207 เพลิงสงครามสู่จงลุกโชน จางเชียนออกคำสั่งทัพ

จางเฟยเดินทางเข้าสู่เสฉวนตลอดเส้นทาง รู้สึกตื่นตะลึงกับภูมิประเทศของปาตี้เป็นอย่างยิ่ง

ภูมิประเทศในชวนจงซับซ้อน เทือกเขาสลับซับซ้อน หากนำทัพบุกโจมตีหักหาญ ไม่รู้ว่าจะต้องล้มตายไปสักเท่าใด

ก่อนออกเดินทาง หลิวเป้ยได้กำชับเขาไว้ว่า ตลอดการเดินทางห้ามดื่มสุรา ห้ามเฆี่ยนตีทหาร และห้ามริบทรัพย์สินของราษฎร

ขณะนี้กำลังเดินทัพผ่านเมืองแห่งหนึ่งพอดี

"เร็วเข้าดูสิ แม่ทัพที่หน้าดำๆ คนนั้น ต้องเป็นจางเฟยแน่ๆ!"

ข้างทาง เด็กน้อยสองสามคนกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง พลางชี้นิ้วไปทางจางเฟยแล้วเอ่ยขึ้น

จางเฟยลูบเคราของตนเอง หันหน้าไปถามหม่าเหลียง "จี้ฉาง ข้าดำถึงเพียงนั้นเชียวหรือ"

หม่าเหลียงกระอักกระอ่วนใจ ที่จริงก็มิได้ดำมากอันใด เพียงแต่คล้ำกว่าผู้อื่นอยู่เล็กน้อย ประกอบกับเคราดกรกครึ้ม จึงดูคล้ำดำขึ้นไปอีกหน่อย

จางเฟยหันขวับไป เอ่ยกับเด็กน้อยผู้นั้นว่า "เจ้าเด็กน้อย เจ้าไม่กลัวข้าหรือ"