กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 203 คือมิตรมิใช่ศัตรู ด้วยใจจริงย่อมไร้เคลือบแคลง
"ท่านเรียนรู้มาแต่วิชาคารมฝีปาก คงมิประสีประสาเรื่องการปกครองกระมัง ในแถบที่ราบ ราษฎรสิบคนจึงจะเลี้ยงดูขุนนางได้หนึ่งคน หากราชสำนักจักปกครองแถบหุบเขาเยี่ยงเดียวกับการปกครองหัวเมือง ลำพังเพียงเบี้ยหวัดขุนนางก็ทำให้ราษฎรเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้าแล้ว"
"ท่านกงเหิงสมเป็นขุนนางเปี่ยมความสามารถอันดับหนึ่งในการปกครองซีชวนโดยแท้ ผู้น้อยเลื่อมใสจากใจจริง"
"เพียงพอนอวยพรปีใหม่ไก่!" หวงเฉวียนสะบัดแขนเสื้อแค่นเสียงหึ
จางเชียนลอบถอนหายใจในใจ นับแต่คราวก่อนที่ทำให้หลิวเยี่ยโกรธจนหมดสติไป ผู้คนที่มาสนทนากับตนก็ยิ่งเพิ่มความระแวดระวังมากขึ้นทุกที
จูเก่อเลี่ยงในภายหลังใช้กลอุบายลวงผสมจริง จริงปนเท็จ ก็คงเป็นเช่นนี้เหมือนกันกระมัง!