บทที่ 166 ชาวฮั่นจงระส่ำระสาย เหยียนผู่เอ่ยยืมทัพ (อัปเดตครั้งที่ 7)

บทที่ 166 ชาวฮั่นจงระส่ำระสาย เหยียนผู่เอ่ยยืมทัพ (อัปเดตครั้งที่ 7)

ฮั่นจง

สองพี่น้องหยางซงและหยางไป๋ต่างกระหยิ่มใจไม่น้อย ด้วยเพราะช่วงนี้มีข่าวลือแพร่สะพัดว่า จางหลู่มิใช่ผู้สืบทอดลัทธิข้าวสารห้าโต่ว หากแต่ผู้สืบทอดลัทธิข้าวสารห้าโต่วที่แท้จริงคือเปี๋ยปู้ซือหม่าจางซิวซึ่งถูกเขาสังหารไปแล้ว สองพี่น้องหยางซงหยางไป๋จึงถือโอกาสนี้กุเรื่องเล่นใหญ่ และได้เข้ายึดทรัพย์บ้านเรือนผู้คนไปอีกหลายหลัง

เพลานี้ ทุกคนถูกจางหลู่เรียกตัวมารวมกัน ทว่ากลับยังไม่รู้ว่ามีเรื่องอันใด

ครั้นผู้คนมากันพร้อมหน้า จางหลู่จึงค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากหลังโถง ด้วยความที่บำเพ็ญตบะขัดเกลาจิตใจมาเนิ่นนาน บนร่างของจางหลู่จึงอบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องหอมเข้มข้น ใบหน้าของเขาก็ไร้ซึ่งความเหี้ยมเกรียมเย็นชาอย่างพวกขุนศึก หากแต่ดูเปี่ยมด้วยเมตตายิ่งนัก