กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 140 วางหมากเร้นใต้เขาขุย สกุลเป้ามีบุตรสามคน
"คุมเสบียงหรือขอรับ"
"ถูกต้อง ผู้คนบนเขาขุยเพิ่งหนีรอดจากปากเสือมาได้ ข้าไม่อาจเคี่ยวเข็ญพวกเขารุนแรงเกินไป หาไม่แล้ว พวกเขาจะคิดว่าพวกเรายังคงเห็นพวกเขาเป็นทาสต่อไป ทว่าพวกเราก็ไม่อาจส่งเสบียงให้เปล่าๆ โดยไร้การควบคุมดูแล พึงรู้ไว้ว่า หากไร้กฎระเบียบ ย่อมไม่อาจสร้างแบบแผนอันใดขึ้นมาได้"
"ค่ายทู่อิงแห่งนี้ถูกพวกเรากวาดล้างจนหมดจดแล้ว บัดนี้ ข้าอยากให้เจ้าเข้าดูแลค่ายแห่งนี้ ประการแรก เพื่อดูแลราษฎรที่อพยพเข้าสู่เสฉวน ประการที่สอง ยามปกติการส่งเสบียงก็ให้ลำเลียงจากที่นี่ไปยังเขาขุย"
เดิมทีค่ายทู่อิงเป็นค่ายที่อยู่ใกล้เขาขุยที่สุด ดังนั้นการขนส่งเสบียงทางน้ำจากที่นี่ไปยังเขาขุยจึงเหมาะสมที่สุด
"หรือคิดว่าค่ายเล็กเกินไป ไม่สมฐานะฝีมือเจ้ากันเล่า" จางเชียนเห็นจงหลีฉีมีท่าทีลังเล จึงเอ่ยถามเสียงเบา