บทที่ 139 สิ้นโจรในขุนเขา จางเชียนเริ่มผุดความคิด

บทที่ 139 สิ้นโจรในขุนเขา จางเชียนเริ่มผุดความคิด

ยามที่ผู้คนกว่าร้อยคนชูคบเพลิงขึ้น เส้นทางภูเขาอันคดเคี้ยวขรุขระก็แลดูประหนึ่งมีมังกรเพลิงปรากฏขึ้น

ลุกโชนอย่างโอหังไม่สะทกสะท้าน

จางเชียนมองดูเส้นทางที่ยังคงมืดสลัว จึงเปิดไฟฉายขึ้นมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ชั่วพริบตาที่ลำแสงสว่างวาบขึ้นมา ก็ดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที

พงศาวดารนอกบันทึกไว้ว่า เมื่อจางจื่อเข้าสู่ดินแดนชวน ประจวบกับยามนั้นราษฎรพลัดถิ่นประสบภัย ชาวเขาต้องกล้ำกลืนความแค้น จางจื่อจึงสวดอ้อนวอนต่อสรวงสวรรค์ ชักนำเพลิงสวรรค์มาผลาญล้างโจรชั่ว จากนั้นจางจื่อโบกมืออีกครา แสงประหลาดพลันหลั่งรินจากฟากฟ้า เทพอารักษ์และเจ้าที่เจ้าทางจึงรู้ว่าเป็นเซียนจุติลงมา จึงน้อมรับบัญชา จุดไฟเผาภูเขากำจัดโจร โดยที่ชาวบ้านมิได้รับบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว