บทที่ 129 พบพานผู้ลี้ภัยกลางทาง หน้าไม้กลสำแดงเดช

บทที่ 129 พบพานผู้ลี้ภัยกลางทาง หน้าไม้กลสำแดงเดช

"เช้าจรจากเจียงหลิงสู่เวหาเมฆหลากสี สู่ไป๋ตี้พันลี้..."

อะไรกันเนี่ย มั่วซั่วไปหมด บทกวีนี้รอข้าขากลับค่อยร่ายก็แล้วกัน

อี้โจวมีภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ทิศ ทิศเหนือมีเขามี่ชางและเขาต้าปา ทิศตะวันตกมีเขาหลงเหมิน เขาฉงไหล และเขาต้าเสวี่ย ทิศใต้มีเขาต้าเหลียง ทิศตะวันออกมีเขาต้าโหลว เขาอู่หลิง และเขาอูซาน ส่วนตรงกลางคือแอ่งเฉิงตูอันอุดมสมบูรณ์กว้างใหญ่ไพศาลนับพันลี้ พืชพันธุ์ธัญญาหารบริบูรณ์ นับเป็นดินแดนสุขาวดีตัดขาดจากโลกภายนอก

ยามนี้การเดินทางเข้าออกแดนสู่มีเส้นทางหลักอยู่สามสาย

สายแรกคือเส้นทางที่จูเก่อเลี่ยงใช้เดินทัพขึ้นเหนือในเวลาต่อมา ออกจากด่านเจี้ยนเหมิน ผ่านเส้นทางจินหนิวไปถึงฮั่นจง จากนั้นจึงมุ่งหน้าจากฮั่นจงเข้าสู่ฉางอัน บทกวีที่ว่า 'หนทางสู่แดนสู่แสนยากเข็ญ ยากยิ่งกว่าปีนป่ายขึ้นสู่ฟากฟ้า' ก็หมายถึงเส้นทางสายนี้เอง

[ภาพ] เส้นทาง 1-1

[ภาพ] เส้นทาง 1-2