บทที่ 128 ไยต้องกังวลไร้มิตรรู้ใจ ใต้หล้ามีผู้ใดไม่รู้จักท่าน

บทที่ 128 ไยต้องกังวลไร้มิตรรู้ใจ ใต้หล้ามีผู้ใดไม่รู้จักท่าน

"ท่านแม่ทัพเหวินพิ่น เรื่องบุตรชายของท่าน ข้าได้เรียนให้นายท่านทราบแล้ว นายท่านรับปากว่าจะช่วยเสาะหาหมอชื่อดังมารักษา หากมิสำเร็จ ก็จะหายาบำรุงขนานเอกมาช่วยปกป้องให้เขาปลอดภัยไร้ภยันตราย!"

ณ ท่าข้ามฟาก จางเชียนกล่าวกับเหวินพิ่นด้วยความจริงใจลึกซึ้ง

ในยุคโบราณ การเดินทางไกลแต่ละครั้งล้วนเต็มไปด้วยภัยอันตรายใหญ่หลวง ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงเส้นทางสู่เสฉวนอันยากลำบากเข็ญใจ มักทำให้ผู้คนขยาดกลัวตั้งแต่แรกเห็น

การพรากจากยามมีชีวิตในครั้งหนึ่ง อาจกลายเป็นการจากตายชั่วนิรันดร์ได้ทุกเมื่อ

ดังนั้น คนโบราณจึงให้ความสำคัญกับการร่ำลาส่งทางในแต่ละครั้งเป็นอย่างยิ่ง