กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 125 ในเมืองเจียงหลิงสุขสันต์ อี้เต๋อลั่นวาจาเลิกสุรา
"โจรหูใหญ่ จงรีบออกนอกเมืองมาประลองตัดสินเป็นตายกับพวกข้าเดี๋ยวนี้!"
"พวกสานเสื่อขายเกือก พวกฆ่าหมูขายเนื้อ อย่าได้มัวมุดหัวผลุบๆ โผล่ๆ อีกเลย!"
ที่ใต้กำแพงเมืองเจียงหลิง เฉาเจินและเฉาซิวผลัดกันร้องท้ารบ
ทว่ายามนี้ภายในเมือง กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสรวลเสเฮฮา
"นายท่าน เสบียงที่สะสมไว้ในเจียงหลิงมิเพียงพอกินไปได้นานถึงหนึ่งปี แม้จะรวมราษฎรจากซินเหย่เข้าไปด้วย ก็ยังเหลือเฟือขอรับ!" จูเก่อเลี่ยงกล่าวด้วยความยินดี
"ดี ดีแท้!" หลิวเป้ยก็ปลาบปลื้มยินดีไม่แพ้กัน "จื่อหลงครั้งนี้สร้างความชอบใหญ่หลวง ข้าขอแต่งตั้งเจ้าเป็นหยาเหมินเจียงจวิน คอยคุ้มกันอยู่เคียงข้างข้า!"
[ภาพ] สู่ฮั่นเยียวยาความทุกข์ใจของเจ้า 1
"ขอบคุณนายท่าน!" จ้าวอวิ๋นคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น พลางประสานมือคำนับขอบคุณ
"ท่านแม่ทัพจ้าว!"