บทที่ 118 รุ่งเรืองล่มสลายราษฎรล้วนทุกข์ ซือหม่ากล่าวถึงดวงดาว

บทที่ 118 รุ่งเรืองล่มสลายราษฎรล้วนทุกข์ ซือหม่ากล่าวถึงดวงดาว

มุ่งหน้าลงใต้จากเซียงหยางก็คือที่ราบเจียงฮั่น ที่นี่เป็นแหล่งภาษีอากรหลักของจิงโจว

ทว่าเมื่อได้ยินข่าวว่ากองทัพเฉาจะบุกมา ยังมิทันที่ข้าวรวงทองจะสุกงอม รวงข้าวก็ถูกชาวบ้านเกี่ยวเก็บไปเสียแล้ว

ราษฎรจำนวนมากต่างพากันอพยพหนีลงใต้ไปก่อนแล้ว ครั้นเมื่อหลิวเป้ยมาถึงและให้คำมั่นสัญญาว่าหากลงใต้ไปด้วยกันจะมอบเสบียงกรังสำหรับผ่านพ้นฤดูหนาวให้ ราษฎรที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่จึงร่วมติดตามไปด้วย

หลังจากนั้น หลิวเป้ยจึงมีคำสั่งให้จุดไฟเผาทุ่งนาจนวอดวาย

ผลาญเสบียงเกลี้ยงทุ่ง!

ย่อมต้องมีราษฎรจำนวนไม่น้อยที่ยังคงหวังพึ่งโชคชะตาไม่อยากหนีลงใต้ และยิ่งตัดใจเผาทุ่งนาของตนไม่ลง

แต่ก็ไร้หนทาง ถึงแม้จะหลงเหลือไว้ ข้าวปลาอาหารเหล่านี้ก็มิอาจตกถึงมือราษฎรอยู่ดี