บทที่ 62 จางเฟยพานพบจางเชียน จื่อรั่งยลโฉมมังกรซุ่ม

บทที่ 62 จางเฟยพานพบจางเชียน จื่อรั่งยลโฉมมังกรซุ่ม

"กุนซือสารเลว กุนซือเฮงซวย ไม่ยอมให้ข้าออกไปเข่นฆ่าศัตรู กลับบอกให้ข้าหดหัวเหมือนเต่าเสียนี่!" จางเฟยถือต้นหญ้าหางหมาไว้ในมือ เด็ดใบออกทีละท่อนละท่อนเพื่อระบายอารมณ์ เมื่อมองดูด้านข้างก็มีไหสุราล้มระเนนระนาดอยู่ไหหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเมามายแล้ว

ในยามนั้น จางเฟยได้ยินเสียงฝีเท้าม้าแว่วมาแต่ไกล และเสียงนั้นก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

จางเฟยสะบัดศีรษะเบิกตากว้าง มองเห็นคนผู้หนึ่งขี่ม้ามุ่งหน้ามาจากทางทิศเหนือ

"ต้องเป็นสายลับที่เฉาเชาส่งมาแน่ รอก่อนเถิด ให้ข้าจางเฟยจับตัวมันมาสร้างผลงาน!" จางเฟยโยนต้นหญ้าหางหมาที่เหลือเพียงท่อนเดียวทิ้งลงพื้น ถ่มน้ำลายใส่มือทั้งสองข้าง ทำท่าจะลากตัวผู้มาเยือนลงจากหลังม้าด้วยมือเปล่า