บทที่ 41 เฉาเชาอ่านบทกวี ทุกผู้คนเมามายในโฉมงาม

บทที่ 41 เฉาเชาอ่านบทกวี ทุกผู้คนเมามายในโฉมงาม

จางเชียนมองดูม้าจวาหวงเฟยเตี้ยนอยู่แต่ไกล ในใจก็เปี่ยมล้นด้วยความอิจฉาอย่างยิ่ง

เจ้าชายใช่ว่าใครก็เป็นได้ ทว่าม้าขาวนั้นบุรุษทุกคนล้วนอยากจะควบขี่ดูสักครา

เมื่อเห็นสวี่ฉู่ได้รับรางวัลพระราชทานเช่นนี้ เหล่าบัณฑิตก็พลอยเลือดลมพลุ่งพล่านไปด้วย ไม่แน่ว่าตนอาจคว้าอันดับหนึ่งในหมู่ปัญญาชน และได้รับรางวัลทำนองนี้เช่นกันกระมัง

ยามนี้ เฉาเชาเดินมาถึงที่นั่งประธานแล้ว จึงกล่าวอย่างองอาจผึ่งผายว่า "ต่อไป ก็รอชมผลงานยอดเยี่ยมของทุกท่านแล้ว"

"ไม่ทราบว่าผู้ใดจะเต็มใจส่งผลงานมาให้ข้าได้ยลก่อนเป็นคนแรกเล่า" เฉาเชาเอ่ยถาม

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีผู้ใดก้าวออกมาเลยสักคน

ยามนี้ หยางซิวเป็นคนแรกที่ก้าวออกไป เขายกบทกวีเดินไปเบื้องหน้าเฉาเชา พลางกล่าวว่า "ขอท่านซือคงโปรดชี้แนะ ผู้น้อยความรู้น้อยด้อยปัญญา ได้แต่ขอเอาผลงานอันต่ำต้อยมาแสดงก่อนแล้ว"