บทที่ 39 ท่องวสันต์ขับขานลำนำ สำแดงเดช ณ สระเสวียนอู่

บทที่ 39 ท่องวสันต์ขับขานลำนำ สำแดงเดช ณ สระเสวียนอู่

วันที่ยี่สิบ

ลมวสันต์พัดโชย อากาศอบอุ่นปลอดโปร่ง

เหล่าคุณชายและคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ทั่วทั้งเมืองเย่เฉิงต่างพากันออกมา บ้างนั่งรถม้า บ้างขี่ม้า รถม้าสัญจรขวักไขว่ผู้คนเนืองแน่นจนละลานตา

ชาวบ้านแห่งเมืองเย่เฉิงต่างพากันมามุงดูอยู่ริมทาง และเดินติดตามไปตลอดเส้นทาง

ผู้ที่ใจกล้าหน่อย ฝ่ายชายก็ผิวปากมาแต่ไกล ส่วนฝ่ายหญิงก็โยนผ้าแพรในมือออกไป

จางเชียนเห็นว่าบนตัวของเฉาจื๋อถูกโยนใส่มาไม่น้อยเลยทีเดียว

ทว่าเรื่องที่เขากลัดกลุ้มมิใช่เพราะไม่มีใครโยนผ้าเช็ดหน้าให้เขา แต่เป็นเรื่องที่ประเดี๋ยวจะต้องประชันการเขียนฟู่กับเฉาจื๋อต่างหาก

จะว่าไปคนอื่นข้ามมิติมา อย่างมากก็เจอแค่พวกไร้น้ำยาไม่กี่คน ท่องบทกวีส่งเดชไปสักบทก็ผ่านฉลุยได้แล้ว