เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 38 จางเชียนวางอุบายลึกซึ้ง เฉาเชาเอ่ยประชันกวี
เหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลาย...
เหล่าทวยพระพุทธทั้งปวงงั้นรึ?
ไม่ผิด! สิ่งที่ข้าต้องการจะทำ ยังจะมีผู้ใดขัดขวางได้อีก?
หลังจากจางเชียนจากไปแล้ว เฉาเชายังคงครุ่นคิดคำนึงถึงสี่ประโยคสุดท้ายที่เขาเอ่ยออกมา
ข้าไม่เพียงแต่จะเสมอฟ้า หากแต่ยังต้องเปลี่ยนฟ้าใหม่!
“คนอยู่ข้างนอก!”
สิ้นเสียงขานเรียกของเฉาเชา ไม่นานก็มีคนรับใช้เดินเข้ามา
“ซอสบ๊วยที่เคี่ยวหมักจากดอกเหมยฤดูหนาวที่เก็บในจวนซือคงได้ที่แล้ว จงนำสองไหไปมอบให้เหวินรั่ว อีกทั้งบอกเขาด้วยว่า ข้าได้ยินมาว่าสวินยวิ่นบุตรชายคนโตของเขาอายุได้สิบเจ็ดปีแล้วแต่ยังมิได้แต่งงาน ข้ามีใจคิดจะยกอันหยาง (ไม่ทราบนามเดิม หลังจากเฉาพีขึ้นครองราชย์ได้รับการสถาปนาเป็นองค์หญิงอันหยาง) บุตรสาวของข้าให้สมรสกับเขา เพื่อให้สองตระกูลผูกสัมพันธ์ไมตรีต่อกันสืบไป”
......