บทที่ 2 จางเชียนแสร้งเสนอกลยุทธ์ จื่อรั่งทดสอบใจจริง (ตอนต้น)

บทที่ 2 จางเชียนแสร้งเสนอกลยุทธ์ จื่อรั่งทดสอบใจจริง (ตอนต้น)

"อะไรนะ ไอ้โจรเฉาบัดซบ ถึงกับกล้าลักพาตัวท่านแม่ของท่านกุนซือ! ท่านกุนซืออย่าได้ร่ำไห้ไปเลย รอข้ากับพี่รองบุกไปสวี่ตูด้วยตัวเองเพื่อชิงตัวท่านแม่ของท่านกลับมาเดี๋ยวนี้" จางเฟยทำท่าจะผละออกไปข้างนอก

"อี้เต๋ออย่าได้เหลวไหล ข้าได้รับปากท่านกุนซือแล้วว่าจะปล่อยเขาไป เพื่อให้สองแม่ลูกได้อยู่พร้อมหน้ากัน!"

"นายท่าน เป็นซู่อกตัญญูต่อนายท่าน มิอาจทำหน้าที่ของข้ารับใช้ให้ลุล่วงได้" สวีซู่หันกายกลับมาแล้วคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้นทันที

"ท่านกุนซือรีบลุกขึ้นเร็วเข้า!" หลิวเป้ยรีบก้าวเข้าไปประคองสวีซู่ "เป็นความผิดของเป้ยเอง รู้อยู่แก่ใจว่าโจรเฉามีจิตใจดั่งเสือสางหมาป่า แต่กลับมิได้รับตัวท่านแม่ของท่านกุนซือมาให้เร็วกว่านี้ จึงก่อให้เกิดเคราะห์ภัยในวันนี้ขึ้น"

"น่าขันสิ้นดี ชายชาตรีอกสามศอกแท้ๆ กลับทำตัวเหมือนสตรีขี้แย!" เสียงที่ไม่เข้ากับสถานการณ์จู่ๆ ก็ดังขึ้น